Blog september 2010
Het zit er weer op! De periode van zonnen, door een vreemde stad slenteren, vertoeven op de camping, of natuurlijk gewoon thuis relaxen en de kozijnen schilderen is voorbij. Docenten, en de rest van het schoolpersoneel uiteraard, hebben maar weer een prachtige periode achter de rug. Want, zo is het algemeen heersend beeld, zodra de leerlingen in juli gillend de school uit rennen is voor hen de vakantie aangebroken. En daar komt in de zes weken daaropvolgend ook geen einde aan! Niet afhankelijk van de bouwvak of de standaard vijfentwintig verlofdagen in een jaar, maar gezellig zes weken met de kinderen op vakantie. Natuurlijk is een beetje nuance hier op zijn plek want dit beeld is wel erg rooskleurig. De vakantie van het schoolpersoneel duurt iets minder lang dan die van de leerlingen. Zij zijn minstens een halve week nadat de laatste leerlingen de schoolloze zomer zijn ingedoken nog aanwezig. Dit is voor hen de periode van afronden en laatste puntjes op de spreekwoordelijke i zetten. Tevens zijn zij toch ook zéker een week voordat de eerste lesdag begint weer trouw in het schoolgebouw te vinden.
Wat echter niet valt te ontkennen is dat er in het onderwijs een periode is waarin iedereen weg is. Een periode waarin het schoolgebouw er verlaten bij staat en de telefoon niet wordt opgenomen. Op het eerste gezicht doet dit logisch aan; er zijn immers geen leerlingen meer om les aan te geven. Dat is natuurlijk zo, maar dan kijken we wel alleen naar de docent. Die keert na de vakantie terug en hervat, meestal zonder al te veel problemen, zijn taak. Hoewel ook vaak een goede jaarplanning en lesvoorbereidingen in de knelling komen omdat de leerlingen alweer naar school komen. Maar vooral voor directie- en stafleden ligt er meestal bergen aan werk; administratie, financiën, vacatures die nog opgevuld dienen te worden, nieuwe leerlingen, vergaderingen, teveel om op te noemen. Regelmatig heb ik meegemaakt dat er midden in een sollicitatieprocedure ineens wordt gezegd: “Okee, het 2e gesprek zal plaatsvinden na de zomer. Nu eerst vakantie”. Afgezien van dat dit soort taken keurig op het “to-do” lijstje voor september terecht komt, een al niet bepaald een rustige periode, is de kans ook heel groot dat een goede kandidaat na de vakantie ergens anders aan de slag gaat. Niet bepaald efficiënt lijkt mij. Is dat niet een wat hoge prijs voor vijf weken telefoon uit? Hoe belangrijk is een rustgevend isolement in deze periode?
Waarom bezorgen we onszelf zoveel stress aan het begin van het schooljaar? Ik heb deze vraag afgelopen periode bij een aantal personen in het onderwijs neergelegd. Steeds kreeg ik terug dat eigenlijk niet echt duidelijk is waarom. Kan iemand mij vertellen of dit ook anders kan? Dat er scholen zijn die bewuster omgaan met dit probleem blijkt wel uit dat ik afgelopen vakantie van een school te horen kreeg dat ik gewoon sollicitatiegesprekken kon blijven plannen. Er was altijd wel te regelen dat iemand van de directie of staf aanwezig kon zijn. Een goede kandidaat is immers waardevol en die laat je natuurlijk niet lopen. Dit kost misschien een paar uur op een paar dagen, maar het levert zo veel op! En voor staf- of directieleden die daardoor bang zijn helemaal geen vakantie meer te hebben; pak die uren of dagen gewoon op een ander, rustiger, moment. Moet je altijd aanwezig zijn terwijl er wordt lesgegeven? Een skivakantie in januari kan best aangenaam zijn; niet druk en lekker goedkoop!